czwartek, 17 listopada 2011

Automat oddechowy

Odbywając kurs nurkowy, przyjdzie taki dzień gdzie każdy początkujący nurek, będzie musiał zapoznać się z tzw. „automatem oddechowym”
Automat oddechowy nazywany jest niekiedy potocznie reduktorem. Jest to określenie niewłaściwe,gdyż reduktor obniża tylko wyższe ciśnienie do wymaganego stałego ciśnienia niższego. A automat oddechowy redukuje automatycznie wysokie ciśnienie powietrza w butli do ciśnienia otoczenia tj. do głębokości nurkowania zmieniającego się w dowolny sposób. Poza tym automat powinien spełniać dwie pozostałe z wyżej wymienionych funkcji. Każdy automat wykonuje więc funkcje reduktora, natomiast reduktor nie może być automatem oddechowym.

Po zakończeniu wdechu wypływ powietrza z automatu do ust nurka ustaje. Przepływ rozpoczyna się ponownie z chwilą rozpoczęcia nowego wdechu. Automat dozuje więc powietrze zgodnie z rytmem oddychania. W obecnie używanych automatach oddechowych proces redukcji ciśnienia przebiega dwustopniowo w dwóch niezależnych układach redukcyjnych zwanych pierwszym i drugim stopniem redukcyjnym.

Zadaniem pierwszego stopnia jest redukcja wysokiego ciśnienia z butli do stałego nadciśnienia względem ciśnienia otoczenia.
Zadaniem drugiego stopnia jest redukcja średniego ciśnienia powietrza do ciśnienia otoczenia. Jest to niezbędne do prowadzenia oddychania pod wodą.
Na głębokości tylko kilkudziesięciu centymetrów mięśnie klatki piersiowej są na tyle słabe, że nie są w stanie wykonać wdechu, ponieważ ciśnienie otaczającej wody jestzbyt wielkie. Aby nurek mógł wykonać wdech, należy dostarczyć do jego płuc powietrze o ciśnieniu równym ciśnieniu otoczenia. Zadanie to realizuje drugi stopień redukcji.

środa, 16 listopada 2011

Podstawowy sprzęt służący do nurkowania

Pierwszym wyzwaniem, z którym zapoznaje się początkujący nurek, to nowy sposób postrzegania rzeczywistości i poruszania się pod wodą. Do wykonania tych czynności skonstruowano: maskę, płetwy oraz rurkę oddechową. Zwana potocznie fajką. To podstawowe wyposażenie umożliwia dostateczną widoczność w wodzie oraz znacznie ułatwia poruszanie nurka pod wodą.
Przypomnijcie sobie sytuację, kiedy pierwszy raz otworzyliście oczy pod wodą. Wszystko było zamazane, nieostre. Oko ludzkie, jest dostosowane do widzenia w ośrodku o niewielkiej gęstości, jakim jest powietrze, nie jest zdolne do poprawnego widzenia w ośrodku gęstszym, jakim jest woda. Obraz w widzącym oku tworzy się na siatkówce, czyli „ekranie”, na którym skupiają się wszystkie promienie świetlne wpadające do oka. W wodzie rzecz ma się inaczej. Miejsce, w którym skupiają się promienie, znajduje się za siatkówką i dlatego widzimy nieostro. Najłatwiejsze rozwiązanie problemu widzenia pod wodą polega na otoczeniu oka cienką warstwą powietrza. Warstwa powietrza przed okiem nie tylko polepsza ostrość widzenia, ale również chroni oczy przed wodą. Jest to problem nie mniej ważny niż widzenie. Gdy przestrzenią powietrzną jednocześnie zamkniemy nie tylko oczy ale również nos, to powstanie maska nurkowa. Takie rozwiązanie przeciwdziała między innymi dostaniu się wody przez nos do płuc. Psychologiczny aspekt ochrony oczu i nosa przed wodą ma dla wielu nurków tak samo ważne znaczenie jak ostre widzenie.
Obecna maska do nurkowania wywodzi się z tzw. maski pełnej, czyli konstrukcji zamykającej nie tylko oczy i nos, ale również usta. W dzisiejszych czasach maska nurkowa została zminimalizowana do takich rozmiarów, że nie obejmuje już ust nurka, a jedynie oczy i nos. Rozwiązanie takie umożliwia wdmuchiwania powietrza nosem do wnętrza maski. Pozwala to na wyrównanie rosnącego ciśnienia hydrostatycznego w miarę zanurzania się nurka. Oddychanie prowadzi się przez fajkę lub automat Odechowy, czyli wyposażenie niezależne od maski. Pierwszy kurs nurkowania doskonale obrazuje powyższe definicje.

Podstawowy sprzęt nurkowy

Podstawowym wyzwaniem, z którym zapoznaje się nowy nurek, to odmienny sposób postrzegania rzeczywistości i poruszania się pod wodą. Do wykonania tych czynności skonstruowano: maskę, płetwy oraz rurkę oddechową. Zwana popularnie fajką. To początkowe wyposażenie umożliwia dobrą widoczność w wodzie oraz znacznie ułatwia poruszanie nurka pod wodą.

Przypomnijcie sobie sytuację, gdy pierwszy raz otworzyliście oczy pod wodą. Wszystko było zamazane, nieostre. Oko ludzkie, zostało dostosowane do widzenia w ośrodku o niewielkiej gęstości, jakim jest powietrze, nie jest zdolne do poprawnego widzenia w ośrodku gęstszym, którym jest woda. Obraz w widzącym oku tworzy się na siatkówce, czyli „ekranie”, na którym skupiają się wszystkie promienie świetlne wpadające do oka. W wodzie rzecz ma się inaczej. Miejsce, w którym skupiają się promienie, jest umiejscowione za siatkówką i dlatego widzimy nieostro. Najłatwiejsze rozwiązanie problemu widzenia pod wodą polega na otoczeniu oka cienką warstwą powietrza. Warstwa powietrza przed okiem nie tylko polepsza ostrość obrazu, ale również ochrania oczy przed wodą. Jest to problem nie mniej ważny niż widzenie. Gdy przestrzenią powietrzną jednocześnie zamkniemy nie tylko oczy ale również nos, to powstanie maska nurkowa. Takie rozwiązanie zapobiega między innymi dostaniu się wody przez nos do płuc. Psychologiczny aspekt ochrony oczu i nosa przed wodą ma dla wielu nurków tak samo ważne znaczenie jak ostre widzenie.

Obecna maska do nurkowania wywodzi się z tzw. maski pełnej, czyli konstrukcji zamykającej nie tylko oczy i nos, ale również usta. Na drodze ewolucji współczesna maska nurkowa została zminimalizowana do takich rozmiarów, że nie obejmuje już ust nurka, a jedynie oczy i nos. Rozwiązanie takie daje możliwość wdmuchiwania powietrza nosem do wnętrza maski. Pozwala to na wyrównanie wzrastającego ciśnienia hydrostatycznego w miarę zanurzania się nurka. Oddychanie prowadzi się przez fajkę lub automat Odechowy, czyli wyposażenie niezwiązane z maską. Pierwszy kurs nurkowania doskonale obrazuje powyższe definicje.

wtorek, 15 listopada 2011

Inteligentny dom

W dzisiejszych czasach coraz częściej pojawia się temat inteligentnego domu. Rosnące zainteresowanie tą dziedziną spowodowało powstanie wielu systemów różnych producentów. Większość producentów dostarcza gotowe przewodowe rozwiązania, które pozwalają na sterowanie podstawowymi systemami w domu tj. oświetleniem, ogrzewaniem czy też roletami.
Można by wnioskować, że zastosowanie takich rozwiązań sprawia, że nasz dom staje się inteligentnym domem. Otóż nie. Założenia inteligentnego domu to nie tylko wygoda i automatyczne sterowanie ogrzewaniem czy też samoczynne załączanie/wyłączanie oświetlenia zewnętrznego, ale przede wszystkim jak sama nazwa wskazuje dom musi być inteligentny. Co to tak naprawdę znaczy? Aby nasz dom był w 100% inteligentny wszystkie systemy w domu tj. ogrzewanie, oświetlenie, rolety, bramy, drzwi, nawadnianie, wentylacja, system alarmowy czy też CCTV muszą współpracować ze sobą. Integracja wszystkich systemów pozwoli nie tylko na wygodę ale przede wszystkim zapewni domownikom komfort, bezpieczeństwo, odpowiednie warunki mikroklimatyczne i oczywiście zminimalizuje koszty eksploatacji, które w ostatnich czasach znacznie wzrosły.

Jak kupić dobre okna?

Przy wyborze okien energooszczędnych miejmy na uwadze przede wszystkim współczynnik Uw okna. Współczynnik Uw informuje nas o przenikaniu ciepła przez całe okno, a nie tylko przez samą szybę! Określa on wielkość straty ciepła z wewnątrz na zewnątrz. Mówiąc prościej: im niższy współczynnik Uw, tym lepiej, gdyż mniejsza jest utrata ciepła. Najlepiej, gdy nie przekracza on 0,8 W/m2K.
Należy zawsze dopytać sprzedawcę, czy współczynnik dotyczy tylko szyby, czy całego okna, bo jest to zasadnicza różnica.
W Europie do celów porównawczych uwzględnia się parametry okna referencyjnego o wymiarach 1230mm x 1480mm.

Malowanie

Na rynku jest coraz więcej rodzajów farb w różnych cenach, a więc niełatwo wybrać najodpowiedniejsze do naszych potrzeb. Średni przedział cen farb białych to 8-10 zł za litr, a kolorowych - 10-30 zł. Bezpieczny jest zwykle wybór farby akrylowej lub lateksowej, które można stosować do wszystkich pomieszczeń.
Po obliczeniu, ile metrów kwadratowych mają ściany i sufit (i pomnożeniu przez dwa, jeśli zamierzamy malować dwukrotnie), trzeba sprawdzić na opakowaniu konkretnej farby jej wydajność i dodać 0,5-1 litra na zapas. Przeciętne zużycie farb to 1 litr na 10-12 m-. Jest to zależne nie tylko od wartości deklarowanej przez producenta, ale i od gładkości i chłonności ścian.